حاج رضا جمعه 7 مهر 1396 04:00 ب.ظ نظرات ()
از وقتی اومدم به مناطق محروم برای تبلیغ یکی از نکات جالب برام سبک رفتار فرماندارها با مردم است. خیلی عجیب است. باور نکردنی است.

دیشب جاسم رو دیدم میگفت من رو مسوول یکی از صندوقهای رای برای ریاست جمهوری گذاشته بودند بعد از شمارش آرا معلوم شد رای جناب روحانی در این منطقه پانزده درصد بیشتر نبوده. فرماندار که این را متوجه شد من را خواست و با عصبانیت گفت:
"بی شرف! ، تو رو گذاشتم پای صندوق که این نتیجه رو از صندوق بیرون بیاوری؟!"
باورم نمیشد. گفتم شوخی میکرد شاید؟ جاسم خندید که شوخی چیه...
امروز ناصر از جلگه بلوچستان اومد پیشمون. میگفت دو ماهه درگیری و نا امنی توی شهر داریم هر شب صدای تیراندازی از شهر میاد. هفته پیش سر این درگیریها چهار نفر کشته شده اند. میگه باور کنید با ترس از خانه بیرون میایم. هیچ دستگاهی هیچ کاری نمیکند. چرا؟ فرماندار باید اعلام نا امنی کند هیچ اتفاقی از جانب حکومت نیفتاده. یک ماه معلمها به مدرسه نرفته اند.

جلال نارویی رو پریشب دیدم میگفت طایفه ای با ما درگیر شده سه نفر از ما کشته اند طایفه ما مقابله به مثل نکردند که از مجاری قانونی قصه حل وفصل شود. اما جلوی چشم مسوولین نظام میایند آدم میکشند. از وقتی ما این طرف و آن طرف شکایت کرده ایم چهار ماهه هیچ ماموری حتی نیامده قضیه را پیگیری کند هیچ کاری نکرده اند. شاید میخواهند درگیری طایفه ای بالا بگیرد.

محرومیت اینجا فقط مربوط به نبود امکانات و بیماری و مشکلات اینطوری نیست. سرطان دیگری که در این مناطق وجود دارد مدیران ضعیف و نالایق است که نتیجه اش شده ناامنی و ریختن خون بیگناهان. بعضی مردم احساس میکنند دولت از قصد به آنها نمیرسد. میگویند دولت میخواهد در میان ما ناامنی شدید شود که از ما انتقام بگیرند. با هزار توضیح و تحلیل تلاش کردیم به مردم بگوییم نه اینطور نیست. محرومیت در دستگاه مدیریت کشور وجود دارد ولی قصد و مرضی در کار نیست.

خدایا به حق خون مجاهدان شهید به داد دل این مظلومین برس. اینها که نمیدانند دردشان را چگونه و به چه کسی بگویند.
علی مهدیان

به تریبون مستضعفین بپیوندید:
@teribon